บทที่ 192

กลับเมืองนิวโถวไม่ได้ชั่วคราว

กลุ่มคนรีบๆ ช้าๆ กลับถึงหมู่บ้านตอนฟ้ามืดแล้ว

ไม่มีทางเลือก น้ำขังเยอะบนถนน ของบนรถหนัก ล้อรถจมโคลนบ่อยๆ ต้องมีผู้ชายหลายคนช่วยยกถึงจะเดินหน้าต่อได้

กลับถึงหมู่บ้าน แต่ละบ้านก็วุ่นวายพอสมควร แม้แต่ตะเกียงน้ำมันที่เสียดายใช้ก็ยังจุด

ซื้อของกลับมาเยอะ ตอน

บทที่ 193

นางไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม?

ที่บ้านเก็บข้าวไว้ อุ่นบนตะแกรงในหม้อเหล็กใบใหญ่ พอคนกลับมาตักออกมาร้อนๆ ก็กินได้เลย

กินข้าวกับกับข้าวร้อนๆ แล้วซดน้ำซุปตาม ทันใดรู้สึกสบายทั้งตัว

น้ำร้อนต้มไว้ในห้องอาบน้ำ

ตอนสร้างบ้านใหม่แรกๆ ส้วมกับห้องอาบน้ำกว้างขวางเป็นพิเศษ

หูสุ่ยชิงกลัวที่สุดคือส้วมที่

บทที่ 194

การจัดทีมป้องกัน

ที่สำคัญกว่านั้นคือความปลอดภัยของคนในบ้าน

เพราะบ้านเมืองไม่มั่นคง จิตใจคนไม่เหมือนเก่า ชาวบ้านซานสุ่ยที่มีกินมีดื่มมีอยู่ถึงเป็นกลุ่มที่มั่นคงที่สุด

และพวกเขามีเป้าหมายร่วมกับบ้านเรา: ปกป้องครอบครัวและข้าวของสัตว์เลี้ยง

หูสุ่ยชิงตระหนักว่าการทำให้คนในหมู่บ้านซานสุ่ย