บทที่272 ตามรอย

“งั้นก็ดี งั้นก็ดี” เจิ้งอี้ลดเสียงลงกระซิบ “เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว katieกับผมรู้จักกันมาหลายปีแล้ว มีเรื่องอะไรคุณก็ขอให้หล่อนช่วยได้ หล่อนต้องช่วยเธอโดยไม่ลังเลแน่นอน พวกเราจะรีบตามไปโดยเร็วที่สุด”

“ฉันรู้แล้ว ทำไมถึงได้รู้สึกว่าคุณดูเป็นกังวลเหลือเกิน”

“เปล่า” ครั้ง

บทที่273 พอโตแล้ว

นั่นยิ่งทำให้เฉียวอวี่ถงรู้สึกเกรงใจ นำอาหารมามากมายขนาดนี้ เธอกลับทานไม่ลง

“ไม่เป็นไร ทานโจ๊กไหม” kiateเทโจ๊กอุ่นๆลงใส่ชาม “ตั้งครรภ์เป็นเรื่องที่ลำบากมาก คุณเก่งมาก”

เฉียวอวี่ถงพยายามฝืนทานโจ๊กจนหมดชาม

“Kiateแม่ทุกคนก็เหมือนกันใช่ไหม นี่แค่เริ่มต้น ฉันจะพยายา

บทที่274 ไม่ค่อยสนิท

ห้าปีผ่านไป

“ป่าปี๊ เอกสารพวกนี้ผมอ่านหมดแล้ว ดูหมดแล้ว” เสี่ยวจิ่นเหมือนกับรองแม่ทัพ ชุดสูทสีดำใส่พอดีตัว ผมได้รับการจัดแต่งด้วยสเปรย์จัดทรงอย่างพิถีพิถัน และไม่พลาดที่จะประดับด้วยนาฬิกาข้อมืออย่างละเอียดอ่อน เขาจงใจพาดกรอบแว่นไว้ที่สันจมูก เข้าให้กับสันเว้า

เครื