บทที่273 พอโตแล้ว

นั่นยิ่งทำให้เฉียวอวี่ถงรู้สึกเกรงใจ นำอาหารมามากมายขนาดนี้ เธอกลับทานไม่ลง

“ไม่เป็นไร ทานโจ๊กไหม” kiateเทโจ๊กอุ่นๆลงใส่ชาม “ตั้งครรภ์เป็นเรื่องที่ลำบากมาก คุณเก่งมาก”

เฉียวอวี่ถงพยายามฝืนทานโจ๊กจนหมดชาม

“Kiateแม่ทุกคนก็เหมือนกันใช่ไหม นี่แค่เริ่มต้น ฉันจะพยายา

บทที่274 ไม่ค่อยสนิท

ห้าปีผ่านไป

“ป่าปี๊ เอกสารพวกนี้ผมอ่านหมดแล้ว ดูหมดแล้ว” เสี่ยวจิ่นเหมือนกับรองแม่ทัพ ชุดสูทสีดำใส่พอดีตัว ผมได้รับการจัดแต่งด้วยสเปรย์จัดทรงอย่างพิถีพิถัน และไม่พลาดที่จะประดับด้วยนาฬิกาข้อมืออย่างละเอียดอ่อน เขาจงใจพาดกรอบแว่นไว้ที่สันจมูก เข้าให้กับสันเว้า

เครื

บทที่275 การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่

“คุณรอฉันด้วยสิ…”

พอเห็นเจียงเมิ่งตะโกนเรียกเสียงนุ่มนวล ฉินลี่เยี่ยไม่ได้รู้สึกสงสารสักนิด “ขอโทษนะ ผมเดินเร็วแบบนี้ตลอด ช้าลงไม่ได้หรอก”

เจียงเมิ่งเคยรู้สึกขายหน้าแบบนี้เสียที่ไหน

“คุณฉิน คุณมีอคติอะไรกับฉันรึเปล่า”

“ฮ่าฮ่าฮ่า เราเพิ่งจะ