บทที่271 สมดั่งปรารถนา

“ไปแล้วค่อยคิดก็แล้วกัน” ได้อยู่กับปี่เต๋อพานแล้ว สงจื่อหยูนสุขใจอย่างยิ่ง “ไม่อย่างนั้นเห็นว่าที่ใดสนุกก็หยุดพักที่นั่น”

“อื้อ” ปี่เต๋อพานก็คิดไม่ออกว่าจะไปที่ไหนดี อีกอย่างเรื่องแบบนี้ก็ต้องให้ความสำคัญกับผู้หญิงแล้วแต่เธอ

ที่จริงแล้ว ระหว่างทางที่ปี่เต๋อพานผ่

บทที่272 ตามรอย

“งั้นก็ดี งั้นก็ดี” เจิ้งอี้ลดเสียงลงกระซิบ “เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว katieกับผมรู้จักกันมาหลายปีแล้ว มีเรื่องอะไรคุณก็ขอให้หล่อนช่วยได้ หล่อนต้องช่วยเธอโดยไม่ลังเลแน่นอน พวกเราจะรีบตามไปโดยเร็วที่สุด”

“ฉันรู้แล้ว ทำไมถึงได้รู้สึกว่าคุณดูเป็นกังวลเหลือเกิน”

“เปล่า” ครั้ง

บทที่273 พอโตแล้ว

นั่นยิ่งทำให้เฉียวอวี่ถงรู้สึกเกรงใจ นำอาหารมามากมายขนาดนี้ เธอกลับทานไม่ลง

“ไม่เป็นไร ทานโจ๊กไหม” kiateเทโจ๊กอุ่นๆลงใส่ชาม “ตั้งครรภ์เป็นเรื่องที่ลำบากมาก คุณเก่งมาก”

เฉียวอวี่ถงพยายามฝืนทานโจ๊กจนหมดชาม

“Kiateแม่ทุกคนก็เหมือนกันใช่ไหม นี่แค่เริ่มต้น ฉันจะพยายา