บทที่ 287

บทที่287

บทที่ 288

ตอนที่ 288

ตอนนั้นยังเด็กทั้งคู่ ทั้งสองคนจึงไร้เดียงสามาก พออยู่ต่อหน้าเพื่อนๆแล้ว ไม่มีความกล้าที่จะมองหน้าฝ่ายตรงข้ามด้วย

ธามนิธิมองไปยังปาณี แววตาเป็นประกายเล็กน้อย

ซ้ำ

แววตายิ้มนั้นทำให้ปาณีอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “สิ่งที่หนูพูดเป็นความ จริงนะคะ ทำไมคุณถึงไม่เชื่อหนูล่ะ”

บทที่ 288

บทที่288