บทที่ 288

ตอนที่ 288

ตอนนั้นยังเด็กทั้งคู่ ทั้งสองคนจึงไร้เดียงสามาก พออยู่ต่อหน้าเพื่อนๆแล้ว ไม่มีความกล้าที่จะมองหน้าฝ่ายตรงข้ามด้วย

ธามนิธิมองไปยังปาณี แววตาเป็นประกายเล็กน้อย

ซ้ำ

แววตายิ้มนั้นทำให้ปาณีอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “สิ่งที่หนูพูดเป็นความ จริงนะคะ ทำไมคุณถึงไม่เชื่อหนูล่ะ”

บทที่ 288

บทที่288

บทที่ 289

ตอนที่ 289

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เวทัสเป็นสุดที่รักของบ้านหลังนี้มาโดยตลอด เพราะว่าเขาเด็กสุด ดังนั้นทุกคนจึงรักเขามากเป็นพิเศษ แน่นอนว่าธา มนธิก็เช่นกัน

แต่ไม่คิดเลยว่าตั้งแต่มีปาณี เขาก็เหมือนกับมีลูกของเมียน้อย เทียบไม่

ได้กับต้นไม้ใบหญ้าข้างทางเลย ไวยาตย์ได้ยินในสิ่งที่เวทัสพูด อ