บทที่ 287

ตอนที่ 287

“หนูก็ไม่ได้อยากซักสักหน่อย” ปาน พูด “แค่ไม่อยากให้น้ามาเห็น พูด ไปแล้วก็โทษคุณนี่แหละ!”

เธอบริสุทธิ์ผุดผ่องมาตั้งหลายปี พังเพราะมีอคุณนี่แหละ

ซักผ้าปูอย่างยากลำบาก แล้วยังจะมารังเกียจที่เธอซักจนพังอีก! ธามนิธิมองไปยังท่าทางที่โมโหของเธอ พูดว่า “โอเค โทษฉันๆ กินข้าว

บทที่ 287

บทที่287

บทที่ 288

ตอนที่ 288

ตอนนั้นยังเด็กทั้งคู่ ทั้งสองคนจึงไร้เดียงสามาก พออยู่ต่อหน้าเพื่อนๆแล้ว ไม่มีความกล้าที่จะมองหน้าฝ่ายตรงข้ามด้วย

ธามนิธิมองไปยังปาณี แววตาเป็นประกายเล็กน้อย

ซ้ำ

แววตายิ้มนั้นทำให้ปาณีอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “สิ่งที่หนูพูดเป็นความ จริงนะคะ ทำไมคุณถึงไม่เชื่อหนูล่ะ”