บทที่458

เมื่อเขาลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง เหล่าผู้คนใน อดีตก็ค่อยๆปรากฏตัวขึ้นอย่างช้าๆในโลกของ เขาอีกครั้ง

ปาณีนั่งอยู่ด้านข้างมองธามนิธิ รู้สึกเป้นอ ย่างยิ่งว่าคุณอาของเธอช่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

ธามนิธิถูกเธอจ้องมอง จึงเคลื่อนตัวเข้ามา ใกล้และกอดเธอเอาไว้ “ดึกแล้ว ควรอาบน้ำนอน ได้แล้ว”

ภาย

บทที่459

การกระทำเพียงเล็กๆเช่นนี้ ทําให้ธามนิธิ รู้สึกเหมือนกำลังได้รับแรงสนับสนุนอันยิ่งใหญ่

เขาไม่ควบคุมตนเองอีกต่อไปและรุกล้ำ เข้าไปอย่างดุดัน

ออกมาจากห้องนํา เขาวางเธอลงบนเตียง ใหญ่ เรือนร่างยังไม่ทันได้เช็ดให้แห้งดี เกิดเป็น หยดน้ำไหลลงบนผ้าปูเตียง ทิ้งไว้เป็นร่อยรอย

เขากลับรุกเธออ

บทที่460