บทที่459

การกระทำเพียงเล็กๆเช่นนี้ ทําให้ธามนิธิ รู้สึกเหมือนกำลังได้รับแรงสนับสนุนอันยิ่งใหญ่

เขาไม่ควบคุมตนเองอีกต่อไปและรุกล้ำ เข้าไปอย่างดุดัน

ออกมาจากห้องนํา เขาวางเธอลงบนเตียง ใหญ่ เรือนร่างยังไม่ทันได้เช็ดให้แห้งดี เกิดเป็น หยดน้ำไหลลงบนผ้าปูเตียง ทิ้งไว้เป็นร่อยรอย

เขากลับรุกเธออ

บทที่460

บทที่461

เพียงแต่เขารู้สึกไม่ยินยอม ถ้าหากในตอน แรกคุณน้าไม่เกิดเรื่อง นลินไม่ได้จากไป เขาคง ไม่สู่ขอเธอหรอก เธอรู้ใช่ไหม?”

“ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดถึงอะไร?”ถึงแม้ เรื่องที่เขาพูดจะเป็นเรื่องจริง แต่ปาณีไม่อยากฟัง เวทีสหยุดเดิน “ปาณี

ร่มถูกลดลง น้ำเสียงของเขาจริงจังยิ่งกว่า ใคร

ปาณีถือร่