บทที่411

ที่จริงเธอแค่อยากมาเจอเขา

แต่ ตอนนี้เธออยากพูดคุยกับเขา จึงทําได้แค่ หาข้ออ้างขึ้นมา

เวทีสพูด “เธอเอ่ยมาเถอะ”

เขานั่งลงบนเตียง โมรมองเขาที่ทําตัวตาม สบาย ไม่เคยรู้สึกมาก่อนว่าตนเองกับเขาใกล้กัน ขนาดนี้

เวทัสที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จมองดูแล้วน่าดึงดูด อย่างมาก

เธอชินแล้วที่เห็นเข

บทที่412

อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยเอ่ยเนทาองนี้กับ คนในบ้าน ไวยาตย์ก็ไม่รู้เช่นกันว่าทำไม

เพียงแค่คิดว่า เขาดูเหมือนต้องการปกปิดใคร

บางคน

ยังดีที่คุณธามนิธิตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ที่ต้องจําบากเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นกับขาทั้งสองข้าง ไวยาตย์ในตอนนี้ก็กังวลน้อยลงมาก

ปาณีเห็นธามนิธิพูดค

บทที่413

“กลัวอะไร?” น้าเสียงของธามนิธิ มีความสุขม แบบผู้ใหญ่

ปาณีบอกว่า “รู้สึกฉันเหมือนอยู่ห่างไกลคุณ เหลือเกิน ไม่เคยเข้าไปในโลกของคุณได้สักที”

บางครั้งปาณีมีความรู้สึกว่า พวกเขาไม่เหมือน คู่สามีภรรยากันเลย

สามีภรรยาต้องเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน แต่ว่า เป็นเธอที่โดนเขาเอาอกเอาใจมาตลอด เป