บทที่ 99 สุพจน์ ช่วยฉันด้วย

เบาะแสสูญหายไปเสียแล้ว สุมิตรรีบกลับมาที่โรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว เพื่อตรวจสอบอาการบาดเจ็บของธนภาค โชคดีหลังจากกลับมาถึงห้องคนไข้ไม่ได้มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นอีก

และในเวลานี้ ธนภาคก็ได้ฟื้นตื่นขึ้นมา ไหล่ของเขาได้ถูกพันไว้ด้วยผ้าพันแผล

จันวิภายังคงเอ

บทที่ 100 ฆ่าชู้ถึงหน้าบ้าน

นราวะร้องไห้ด้วยเสียงที่แหบแห้ง นั่งคุกเข่าไปทางสุพจน์ที่อยู่ห่างไปไม่กี่ก้าว แล้วขอร้องให้เขายกโทษให้

สุพจน์ส่งเสียง “หึ” ออกมา ถอยออกไปหนึ่งก้าวโดยไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ ไม่เหลียวตามองนวาระที่อยู่บนพื้นเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นเช่นนี้ ความเกลียดชังที่อย

บทที่ 101 พบความผิดปกติของเธอ

เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของธนภาคจึงอึ้งตะลึงไปชั่วขณะ เขาจ้องมองสุมิตรอย่างโมโห ถีบตัวพุ่งทะยานขึ้นมา แล้วเอ่ยถาม “มันเกิดอะไรขึ้น?”

ทางด้านของจันวิภาเองก็นั่งอยู่ไม่สุข ร่างกายของเธอแม้จะยังคงอ่อนแอเป็นอย่างมาก คำพูดที่พูดออกมาก็จะอ่อนไร้เรี่ยวแรง แต่เ