บทที่ 91

บังคับล่อลวง ทำแท้งลูก

สุมิตรจ้องมองไปที่หมอคนนั้นแล้วพูดขึ้นว่า: “ความยินยอมของคนไข้? ก็ดี เธอเป็นของฉัน ตั้งแต่ร่างกายไปถึงวิญญาณล้วนแล้วแต่เป็นของฉันสุมิตรคนนี้ แค่ฉันยินยอมมันก็เพียงพอแล้ว ตามระเบียบกฎเกณฑ์ของโรงพยาบาลนี้ ถ้าแกรีบลงมือผ่าตัดก็จะพักฟื้นได้ไวขึ้น ไม่งั้นละก็ พรุ่

บทที่ 92

ลอบทำร้ายไม่สำเร็จ

ขณะพูดนวาระก็ยกมือขึ้น เพื่อจะตบจันวิภา แต่ถูกนราวิชญ์หยุดไว้ก่อน

“อะไรกัน? ทำร้ายคนอื่นไม่สำเร็จ ตอนนี้ยังจะตบเขาต่อหน้าฉันเหรอ?” น้ำเสียงของนราวิชญ์เย็นชาสุดสุด ราวกับว่าอีกสักพักอาจจะฆ่านวาระทันทีเลยก็เป็นได้

นวาระส่ายหน้าเสแสร้งทำไม่รู้เรื่องพู

บทที่ 93

การดูถูกของเขา และ การปกป้องของเขา

จันวิภาปล่อยให้ตัวเองผ่อนคลายลง แล้วหวนนึกถึงความอบอุ่นนั้น

แต่ในตอนนี้นี้ ตรงทางเดินมีเสียงเดินหนักแน่นดังลอยมา

จันวิภาคุ้นเคยกับจังหวะและเสียงนั้นเป็นอย่างดี นั่นคือเสียงฝีเท้าของสุมิตร

จันวิภากลัวสุดขีด