บทที่ 90 บังคับให้เอาเด็กออก

ในเวลานี้ลำคอของนวาระได้ส่งเสียงอั๊กๆออกมา ร่างกายของเธอเย็นเฉียบจนถึงขีดสุด สีหน้าก็ขาวซีดราวกับกระดาษ

จันวิภารู้สึกว่านวาระอาจจะตายได้ทุกเมื่อ ภายในใจจึงกระวนกระวาย

ณ ตอนนี้ บทที่นวาระไม่สามารถที่จะทนได้อีกต่อไป นราวิชญ์อาจจะรู้สึกว่าเขาทำเกินไ

บทที่ 91 บังคับล่อลวง ทำแท้งลูก

สุมิตรจ้องมองไปที่หมอคนนั้นแล้วพูดขึ้นว่า: “ความยินยอมของคนไข้? ก็ดี เธอเป็นของฉัน ตั้งแต่ร่างกายไปถึงวิญญาณล้วนแล้วแต่เป็นของฉันสุมิตรคนนี้ แค่ฉันยินยอมมันก็เพียงพอแล้ว ตามระเบียบกฎเกณฑ์ของโรงพยาบาลนี้ ถ้าแกรีบลงมือผ่าตัดก็จะพักฟื้นได้ไวขึ้น ไม่งั้นละก็ พรุ่งน

บทที่ 92 ลอบทำร้ายไม่สำเร็จ

ขณะพูดนวาระก็ยกมือขึ้น เพื่อจะตบจันวิภา แต่ถูกนราวิชญ์หยุดไว้ก่อน

“อะไรกัน? ทำร้ายคนอื่นไม่สำเร็จ ตอนนี้ยังจะตบเขาต่อหน้าฉันเหรอ?” น้ำเสียงของนราวิชญ์เย็นชาสุดสุด ราวกับว่าอีกสักพักอาจจะฆ่านวาระทันทีเลยก็เป็นได้

นวาระส่ายหน้าเสแสร้งทำไม่รู้เรื่องพูด: