บทที่ 92 ลอบทำร้ายไม่สำเร็จ

ขณะพูดนวาระก็ยกมือขึ้น เพื่อจะตบจันวิภา แต่ถูกนราวิชญ์หยุดไว้ก่อน

“อะไรกัน? ทำร้ายคนอื่นไม่สำเร็จ ตอนนี้ยังจะตบเขาต่อหน้าฉันเหรอ?” น้ำเสียงของนราวิชญ์เย็นชาสุดสุด ราวกับว่าอีกสักพักอาจจะฆ่านวาระทันทีเลยก็เป็นได้

นวาระส่ายหน้าเสแสร้งทำไม่รู้เรื่องพูด:

บทที่ 93 การดูถูกของเขา และ การปกป้องของเขา

จันวิภาปล่อยให้ตัวเองผ่อนคลายลง แล้วหวนนึกถึงความอบอุ่นนั้น

แต่ในตอนนี้นี้ ตรงทางเดินมีเสียงเดินหนักแน่นดังลอยมา

จันวิภาคุ้นเคยกับจังหวะและเสียงนั้นเป็นอย่างดี นั่นคือเสียงฝีเท้าของสุมิตร

จันวิภากลัวสุดขีด ส

บทที่ 94 หนึ่งคลื่นสามทิศทาง

จันวิภาตกตะลึง ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง เธออยากที่จะวิ่งหนีออกไป แต่ก็กลับถูกนวาระขวางทางเอาไว้ “จันวิภา การเป็นคนถ้าไม่รู้จักตัวเองมันไม่ดีนะ กำจัดเชื้อชู้ของเธอทิ้งไปเถอะ” ！

สุมิตรไม่ได้พูดอะไร สายตาที่เยือกเย็นจ้องมองดูเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด ไม่อย