บทที่ 92

ลอบทำร้ายไม่สำเร็จ

ขณะพูดนวาระก็ยกมือขึ้น เพื่อจะตบจันวิภา แต่ถูกนราวิชญ์หยุดไว้ก่อน

“อะไรกัน? ทำร้ายคนอื่นไม่สำเร็จ ตอนนี้ยังจะตบเขาต่อหน้าฉันเหรอ?” น้ำเสียงของนราวิชญ์เย็นชาสุดสุด ราวกับว่าอีกสักพักอาจจะฆ่านวาระทันทีเลยก็เป็นได้

นวาระส่ายหน้าเสแสร้งทำไม่รู้เรื่องพู

บทที่ 93

การดูถูกของเขา และ การปกป้องของเขา

จันวิภาปล่อยให้ตัวเองผ่อนคลายลง แล้วหวนนึกถึงความอบอุ่นนั้น

แต่ในตอนนี้นี้ ตรงทางเดินมีเสียงเดินหนักแน่นดังลอยมา

จันวิภาคุ้นเคยกับจังหวะและเสียงนั้นเป็นอย่างดี นั่นคือเสียงฝีเท้าของสุมิตร

จันวิภากลัวสุดขีด

บทที่ 94

หนึ่งคลื่นสามทิศทาง

จันวิภาตกตะลึง ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง เธออยากที่จะวิ่งหนีออกไป แต่ก็กลับถูกนวาระขวางทางเอาไว้ “จันวิภา การเป็นคนถ้าไม่รู้จักตัวเองมันไม่ดีนะ กำจัดเชื้อชู้ของเธอทิ้งไปเถอะ” ！

สุมิตรไม่ได้พูดอะไร สายตาที่เยือกเย็นจ้องมองดูเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด ไม่