บทที่ 89 พ่อของเด็กเป็นใคร

/

จันวิถาตะลึง แหงนหน้าขึ้นมามองดวงตาของสุมิตรมันช่างเป็นดวงตาที่ทำให้ตนเองรู้สึกหวาดหวั่น จู่ๆเธอก็พูดไม่ออกไปเสียอย่างนั้น นั่นงุนงงอยู่ที่เดิม ดึงผ้าห่มจนแน่น แล้วส่ายหัวอย่างสุดแรง

ส่ายหัวแทนคำว่าไม่รู้ หรือเพราะจันวิภาไม่เข้าใจคำพูดของสุมิตร ตัวของจันวิ

บทที่ 90 บังคับให้เอาเด็กออก

ในเวลานี้ลำคอของนวาระได้ส่งเสียงอั๊กๆออกมา ร่างกายของเธอเย็นเฉียบจนถึงขีดสุด สีหน้าก็ขาวซีดราวกับกระดาษ

จันวิภารู้สึกว่านวาระอาจจะตายได้ทุกเมื่อ ภายในใจจึงกระวนกระวาย

ณ ตอนนี้ บทที่นวาระไม่สามารถที่จะทนได้อีกต่อไป นราวิชญ์อาจจะรู้สึกว่าเขาทำเกินไ

บทที่ 91 บังคับล่อลวง ทำแท้งลูก

สุมิตรจ้องมองไปที่หมอคนนั้นแล้วพูดขึ้นว่า: “ความยินยอมของคนไข้? ก็ดี เธอเป็นของฉัน ตั้งแต่ร่างกายไปถึงวิญญาณล้วนแล้วแต่เป็นของฉันสุมิตรคนนี้ แค่ฉันยินยอมมันก็เพียงพอแล้ว ตามระเบียบกฎเกณฑ์ของโรงพยาบาลนี้ ถ้าแกรีบลงมือผ่าตัดก็จะพักฟื้นได้ไวขึ้น ไม่งั้นละก็ พรุ่งน