บทที่ 88 ท้องแล้ว

/

จันวิภาตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่กลับหัวเราะเยาะออกมาอย่างไม่รู้ตัว แล้วพูด “มีชีวิตอยู่ต่อไป? หลังจากฉันแต่งงานกับนายแล้ว มีวันไหนบ้างที่ไม่โดนดูถูก มีวันไหนบ้างที่ไม่ถูกใช้เหมือนเป็นทาส นี่มันเลวร้ายยิ่งกว่าตายซะอีก แต่ตอนนี้นายกลับให้ฉันมีชีวิตอยู่ต่อไป ไม่สู้ให้นายทำร้ายฉ

บทที่ 89 พ่อของเด็กเป็นใคร

/

จันวิถาตะลึง แหงนหน้าขึ้นมามองดวงตาของสุมิตรมันช่างเป็นดวงตาที่ทำให้ตนเองรู้สึกหวาดหวั่น จู่ๆเธอก็พูดไม่ออกไปเสียอย่างนั้น นั่นงุนงงอยู่ที่เดิม ดึงผ้าห่มจนแน่น แล้วส่ายหัวอย่างสุดแรง

ส่ายหัวแทนคำว่าไม่รู้ หรือเพราะจันวิภาไม่เข้าใจคำพูดของสุมิตร ตัวของจันวิ

บทที่ 90 บังคับให้เอาเด็กออก

ในเวลานี้ลำคอของนวาระได้ส่งเสียงอั๊กๆออกมา ร่างกายของเธอเย็นเฉียบจนถึงขีดสุด สีหน้าก็ขาวซีดราวกับกระดาษ

จันวิภารู้สึกว่านวาระอาจจะตายได้ทุกเมื่อ ภายในใจจึงกระวนกระวาย

ณ ตอนนี้ บทที่นวาระไม่สามารถที่จะทนได้อีกต่อไป นราวิชญ์อาจจะรู้สึกว่าเขาทำเกินไ