บทที่ 446 ออกหน้าแทนเธอ

หนึ่งในนั้นมีสาวใบหน้าราวกับตุ๊กตายิ้มอย่างพอใจ เม้มริมฝีปาก เอ่ยขึ้นอย่างมีนัย : “อั้ยหย่า มีบางคนสายตาไม่ดีก็ควรที่จะไปหาหมอ ยังจะมามัวเพ้อฝันจะเป็นดาราอยู่ อยากให้คนอื่นเขาหัวเราะเยาะบริษัท MG ว่าเลือกคนไม่ดูหรอ?

คำยั่วยุของอีกฝ่าย ทำให้คิ้วของ จันวิภา ขมวดเข้า

บทที่ 447 ดอกบัวสีขาวดีๆดอกหนึ่ง

ฟ้าใสชะงักไปครู่หนึ่ง เงยหน้าดุๆจ้องที่หน้าตุ๊กตานั้น

รู้สึกว่าตัวเองพูดอะไรผิดไป สาวหน้าตุ๊กตาจึงก้มหน้าลง

“เธอจำไว้เลยนะ ฉันต่างหากที่โดดเด่นที่สุด ไม่มีใครที่จะปีนมาถึงฉันได้!”

พูดจบ ฟ้าใสก็ลุกขึ้นเดินหนีไป แม้ข้าวก็ไม่กิน

มองตามแผ

บทที่ 448 โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

ได้ยินทีมงานคุยกันแบบนี้ ฟ้าใสโกรธจนเป็นฟืนเป็นไฟ

เวลานี้ คนงานอีกคนหนึ่งเดินผ่านมา พูดกับครูฝึกสองสามคนว่า : “ คนมาครบแล้ว ตอนนี้ไปเปลี่ยนชุดได้แล้ว คนที่ยังไม่ได้แต่งหน้าก็ให้ไปแต่งให้เรียบร้อย”

“ค่ะ”

ฟ้าใสแต่งหน้าเสร็จแล้ว จึงรีบไปเปลี่ยนชุด