บทที่ 445 แฟนแฮ็กเกอร์

จันวิภาปรายตามองเปมิศาแล้วพูดว่า “ฉันยังอยากเปิดเผยไม่เยอะมาก ถ้าฉันเป็นอาชญากรต้องวิ่งไปเปิดโทรทัศน์ดูตัวเองออกอากาศแล้ว

“งั้นคุณจะกลัวกล้องวงจรปิดจับภาพคุณทำไม”

“ฉัน....บทที่ ออกจากห้องฉันไม่ได้แต่งหน้ามา กลัวกล้องไม่ได้เหรอ”

“ได้น่ะได้ แต่น่าเสียดายคน

บทที่ 446 ออกหน้าแทนเธอ

หนึ่งในนั้นมีสาวใบหน้าราวกับตุ๊กตายิ้มอย่างพอใจ เม้มริมฝีปาก เอ่ยขึ้นอย่างมีนัย : “อั้ยหย่า มีบางคนสายตาไม่ดีก็ควรที่จะไปหาหมอ ยังจะมามัวเพ้อฝันจะเป็นดาราอยู่ อยากให้คนอื่นเขาหัวเราะเยาะบริษัท MG ว่าเลือกคนไม่ดูหรอ?

คำยั่วยุของอีกฝ่าย ทำให้คิ้วของ จันวิภา ขมวดเข้า

บทที่ 447 ดอกบัวสีขาวดีๆดอกหนึ่ง

ฟ้าใสชะงักไปครู่หนึ่ง เงยหน้าดุๆจ้องที่หน้าตุ๊กตานั้น

รู้สึกว่าตัวเองพูดอะไรผิดไป สาวหน้าตุ๊กตาจึงก้มหน้าลง

“เธอจำไว้เลยนะ ฉันต่างหากที่โดดเด่นที่สุด ไม่มีใครที่จะปีนมาถึงฉันได้!”

พูดจบ ฟ้าใสก็ลุกขึ้นเดินหนีไป แม้ข้าวก็ไม่กิน

มองตามแผ