บทที่293แมวป่าตัวน้อยที่เชื่อง

เช่นหาคนมากดเธอลงไปอีกตัวอย่างหนึ่งสุมิตรป้อนเธอด้วยตนเองด้วยอารมณ์ของสุมิตรน่าจะเป็นอย่างที่สองมากกว่าที่จันวิภาจะสามารถนึกขึ้นมาได้บางทีอาจจะมีอีกวิธีหนึ่งที่รุนแรงกว่า

กระบวนการไม่ค่อยจะสวยงามมากนักจันวิภาไม่อยากที่จะคิดลึกเม้มริมฝีปากโดยไม่รู้ตัวครุ่นคิดอ

บทที่294คนลึกลับ

เมื่อเห็นเช่นนี้ธนภาคจึงหัวเราะออกมาเขาเดินไปนั่งที่โซฟาถอนหายใจแล้วพูดหยอกล้อออกมา“ดูเหมือนฉันจะกังวลไปเองฉันยังเห็นนายเป็นพี่น้องที่ดีหลังจากที่หาจันวิภาเจอแล้วคิดไม่ถึงเลยว่าจะไม่บอกฉันก่อนปล่อยให้ฉันกังวลแทนนายจริงๆเล้ยเห็นหญิงจนลืมเพื่อน！”

สุมิตรกวาดสายตามองธนภาคพูดด้

บทที่295ความจริงเมื่อหกปีก่อน

หากเป็นเรื่องบังเอิญทั้งหมดนั่นก็คงจะอธิบายได้หากมีคนอยู่เบื้องหลังจริงๆคงจะอธิบายได้แค่เพียงว่าคนผู้นี้สามารถซ่อนตัวจากมุมมองของสุมิตรและแอบอยู่เบื้องหลังได้มันแสดงถึงว่าคนผู้นี้มีวิธีการที่ยอดเยี่ยม

และมีโอกาสมากที่จะมีอำนาจบารมีเทียบชั้นเท่ากับสุมิตรดังนั้น