บทที่294คนลึกลับ

เมื่อเห็นเช่นนี้ธนภาคจึงหัวเราะออกมาเขาเดินไปนั่งที่โซฟาถอนหายใจแล้วพูดหยอกล้อออกมา“ดูเหมือนฉันจะกังวลไปเองฉันยังเห็นนายเป็นพี่น้องที่ดีหลังจากที่หาจันวิภาเจอแล้วคิดไม่ถึงเลยว่าจะไม่บอกฉันก่อนปล่อยให้ฉันกังวลแทนนายจริงๆเล้ยเห็นหญิงจนลืมเพื่อน！”

สุมิตรกวาดสายตามองธนภาคพูดด้

บทที่295ความจริงเมื่อหกปีก่อน

หากเป็นเรื่องบังเอิญทั้งหมดนั่นก็คงจะอธิบายได้หากมีคนอยู่เบื้องหลังจริงๆคงจะอธิบายได้แค่เพียงว่าคนผู้นี้สามารถซ่อนตัวจากมุมมองของสุมิตรและแอบอยู่เบื้องหลังได้มันแสดงถึงว่าคนผู้นี้มีวิธีการที่ยอดเยี่ยม

และมีโอกาสมากที่จะมีอำนาจบารมีเทียบชั้นเท่ากับสุมิตรดังนั้น

บทที่296วิกฤติ

การแสดงออกของคนบนภาพเองก็เปลี่ยนแปลงมีทะเลาะกันมีอบอุ่นมีสีหน้าของสุมิตรที่โกรธและก็มีสีหน้าที่เขามองจันวิภาอย่างอบอุ่น

ยิ่งดูต่อในสมองของสุมิตรก็มีเศษเสี้ยวลอยเข้ามาไม่หยุดหย่อนแต่มันไหลไปอย่างรวดเร็วสุมิตรยังไม่ทันได้มองหรือจับมันก็สลายหายไปแล้ว

สุมิตรพลิกดูรูปต่อไปเ