บทที่286เธอทำได้มั้ย

พอความคิดเช่นนี้ปรากฏออกมาความปราดเปรื่องของจันวิภาก็ถูกกำราบเข้าเสียแล้วนี่มันเป็นวิธีที่ดีมากจริงๆ！ต่อสู้กับสุมิตรก็ควรที่จะต้องใช้วิธีที่คดเคี้ยวมาทำให้เขาพ่ายแพ้！

เมื่อคิดถึงตรงนี้จู่ๆจันวิภาก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเธอหัวเราะขึ้นมาหยิบสัญญาที่อยู่ตรงหน้าขึ้นมาอย่างเปิดเ

บทที่287นายหล่อไม่พอ

พูดจบจันวิภาก็เดินไปทางประตูยังไม่ทันที่จะเปิดประตูสุมิตรก็ยกหัวขึ้นมาจากคอมพิวเตอร์พูดด้วยน้ำเสียงที่ใฝงไว้ด้วยการดูถูกหนึ่งประโยค“ไป?เธอลืมไปแล้วหรอว่าเธอพึ่งจะเซ็นต์สัญญาไป?อื้อหึ?”

“สัญญามันทำไม?”จันวิภาถูกคำพูดของสุมิตรทำให้ตกตะลึงเธอไม่เข้าใจแล้วบอกความเข้าใจของต

บทที่288จูบในที่สาธารณะ

จันวิภาเตะไปที่ผนังอย่างไม่พอใจแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างไม่เต็มใจเดินกลับมาที่ทำงานของสุมิตรสายตาของจันวิภาแปรเปลี่ยนเป็นความเกลียดชังขึ้นมาทันที

“ฉันมาอยู่ที่นี่แล้วต้องทำอะไรบ้างล่ะ?”จันวิภาเอ่ยถามในน้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความโกรธ

ได้ยินคำพูดของจันวิภาสุมิตรจึ