บทที่287นายหล่อไม่พอ

พูดจบจันวิภาก็เดินไปทางประตูยังไม่ทันที่จะเปิดประตูสุมิตรก็ยกหัวขึ้นมาจากคอมพิวเตอร์พูดด้วยน้ำเสียงที่ใฝงไว้ด้วยการดูถูกหนึ่งประโยค“ไป?เธอลืมไปแล้วหรอว่าเธอพึ่งจะเซ็นต์สัญญาไป?อื้อหึ?”

“สัญญามันทำไม?”จันวิภาถูกคำพูดของสุมิตรทำให้ตกตะลึงเธอไม่เข้าใจแล้วบอกความเข้าใจของต

บทที่288จูบในที่สาธารณะ

จันวิภาเตะไปที่ผนังอย่างไม่พอใจแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างไม่เต็มใจเดินกลับมาที่ทำงานของสุมิตรสายตาของจันวิภาแปรเปลี่ยนเป็นความเกลียดชังขึ้นมาทันที

“ฉันมาอยู่ที่นี่แล้วต้องทำอะไรบ้างล่ะ?”จันวิภาเอ่ยถามในน้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความโกรธ

ได้ยินคำพูดของจันวิภาสุมิตรจึ

บทที่289ชั่วชีวิตนี้อย่าได้คิดหนีอีกเลย

เมื่อได้ยินคำพูดของจันวิภาดวงตาของสุมิตรจึงหรี่ลงจนกลายเป็นเส้นเดียวกันเผยให้เห็นบรรยากาศที่คุกคามจันวิภาไม่เต็มใจที่จะอธิบายการแสดงออกเช่นนั้นมันจะต้องมีลับลมคมในอยู่เป็นแน่！

ไม่แน่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์เหมือนกับที่เขาจินตนาการถ้าหากว่าบริสุทธิ์จริงๆ