บทที่285พลิกลิ้น

ไม่ว่าเธอจะรับปากหรือไม่สุมิตรก็คงจะไม่ปล่อยตนเองไปง่ายดายขนาดนั้นไม่สู้เธอรับปากตอบรับเงื่อนไขของสุมิตรอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ก็จะถ่ายทอดให้กับเพื่อนร่วมงานที่บริษัทได้

จันวิภาเหลือบตามองสุมิตรด้วยใบหน้าที่ย่ำแย่แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ยากลำบาก“ฉัน......ฉันรับปากเงื่อนไขของน

บทที่286เธอทำได้มั้ย

พอความคิดเช่นนี้ปรากฏออกมาความปราดเปรื่องของจันวิภาก็ถูกกำราบเข้าเสียแล้วนี่มันเป็นวิธีที่ดีมากจริงๆ！ต่อสู้กับสุมิตรก็ควรที่จะต้องใช้วิธีที่คดเคี้ยวมาทำให้เขาพ่ายแพ้！

เมื่อคิดถึงตรงนี้จู่ๆจันวิภาก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเธอหัวเราะขึ้นมาหยิบสัญญาที่อยู่ตรงหน้าขึ้นมาอย่างเปิดเ

บทที่287นายหล่อไม่พอ

พูดจบจันวิภาก็เดินไปทางประตูยังไม่ทันที่จะเปิดประตูสุมิตรก็ยกหัวขึ้นมาจากคอมพิวเตอร์พูดด้วยน้ำเสียงที่ใฝงไว้ด้วยการดูถูกหนึ่งประโยค“ไป?เธอลืมไปแล้วหรอว่าเธอพึ่งจะเซ็นต์สัญญาไป?อื้อหึ?”

“สัญญามันทำไม?”จันวิภาถูกคำพูดของสุมิตรทำให้ตกตะลึงเธอไม่เข้าใจแล้วบอกความเข้าใจของต