บทที่257 สามคนครอบครัวใกล้ชิดกัน

สำหรับเขาที่กำลังจะได้รับปริญญาเอก โรงเรียนก็เป็นเพียงแค่การพูดคุยกันในเรื่องที่แสนน่าเบื่อ และเขาก็ทนไม่ได้กับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันที่ไอคิวต่ำ

จันวิภาเองก็ไม่ใช่ว่าไม่มีความพยายามที่จะส่งเขาไปโรงเรียนอนุบาล แต่ผลลัพธ์หลังจากที่เธอหันหลังเดินจากมา เวลาย

บทที่258 แตงโมที่ฝืนเด็ดจากต้นย่อมไม่หวาน

พูดออกมาได้เพียงครึ่งเสียง “ประธาน.....มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ ทำไมคุณถึงกลับมาอีกล่ะ”

เมื่อได้ยินเสียงของจันวิภา สุมิตรก็ค่อย ๆ ปล่อยเธอ มือใหญ่สัมผัสแก้มที่แนบกับฝ่ามือของเขา สุมิตรลูบใบหน้าของเธออย่างอ่อนโยน ลึกลงไปในแววตามีระลอกคลื่น

จันวิภาไม

บทที่259 พันธุกรรม ไม่จำเป็นต้องมีพ่อ

จันวิภากลัวมากกับการที่คนพูดครึ่งทางแล้วหยุด บวกกับสายตาของสุมิตรทำให้เธออึดอัดมาก จันวิภาถามอย่างไม่สบายใจว่า “ฉัน! ฉันทำไม!”

สุมิตรมองเธออย่างเอาจริงเอาจัง สีหน้าค่อนข้างหนัก แล้วก็จัดการกับมันอยู่เป็นเวลานาน จากนั้นสุมิตรหัวเราะออกมาเบา ๆ ยิ้มแล้วพู