บทที่256 แม่ใจร้าย

“ประธาน! เด็กน่ะไม่ควรตามใจนะ! ตามใจไปก็จะเสียนิสัย!” จันวิภาหันไปหาสุมิตรด้วยความโกรธ

ด้านหนึ่งเป็นผู้หญิงที่ตัวเองชอบ อีกด้านหนึ่งเป็นเด็กที่น่าสงสาร สุมิตรไม่สันทัดกับงานยากเช่นนี้ หัวใจของเขาถูกตรึง เอื้อมไปรวบเอวของจันวิภา แล้วดึงเธอมานั่งบนตักของตัวเอง

ร่างก

บทที่257 สามคนครอบครัวใกล้ชิดกัน

สำหรับเขาที่กำลังจะได้รับปริญญาเอก โรงเรียนก็เป็นเพียงแค่การพูดคุยกันในเรื่องที่แสนน่าเบื่อ และเขาก็ทนไม่ได้กับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันที่ไอคิวต่ำ

จันวิภาเองก็ไม่ใช่ว่าไม่มีความพยายามที่จะส่งเขาไปโรงเรียนอนุบาล แต่ผลลัพธ์หลังจากที่เธอหันหลังเดินจากมา เวลาย

บทที่258 แตงโมที่ฝืนเด็ดจากต้นย่อมไม่หวาน

พูดออกมาได้เพียงครึ่งเสียง “ประธาน.....มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ ทำไมคุณถึงกลับมาอีกล่ะ”

เมื่อได้ยินเสียงของจันวิภา สุมิตรก็ค่อย ๆ ปล่อยเธอ มือใหญ่สัมผัสแก้มที่แนบกับฝ่ามือของเขา สุมิตรลูบใบหน้าของเธออย่างอ่อนโยน ลึกลงไปในแววตามีระลอกคลื่น

จันวิภาไม