บทที่211โดนสุมิตรบังคับจูบเข้าเสียแล้ว

กลิ่นเลือดคละคลุ้งอยู่ในปากของคนทั้งสองสุมิตรจึงปล่อยจันวิภาไปอย่างจำใจ

สุมิตรพึ่งจะปล่อยเธอไปจันวิภาก็ถลึงตามองแล้วตะโกนด่าเขาด้วยความโกรธ“สุมิตร！ฉันไม่ใช่ผู้หญิงง่ายๆนะขอล่ะนายอย่ามาทำกับฉันอย่างนั้น！”

สุมิตรหัวเราะออกมาเบาๆสีหน้านิ่งสงบทำให้ม

บทที่212สุมิตรกลั่นแกล้งมากเกินไปแล้ว

“......”จันวิภาจ้องมองสุมิตรแล้วกัดฟัน

เธอคิดไม่ถึงเลยว่าสุมิตรจะใจมืดบอดได้ขนาดนี้ก็เพราะเรื่องนั้นในวันนี้ตอนเช้าตรู่เขายังจำได้มาจนถึงตอนนี้！

หึเธอจงใจที่จะไม่ทำสิ่งที่สุมิตรต้องการ！

จันวิภายืดตัวตรงแม้ว่าทุกชอปปิ้งจะแขวนไว้อยู่บนร่างกาย

บทที่213ให้เธอหนึ่งล้านไสหัวไป

จันวิภาค่อยๆทนมองการกระทำของทั้งสองคนไม่ได้อยู่เล็กน้อยเธอยิ่งเห็นยิ่งทุกข์ใจบางครั้งเธอมองสุมิตรที่ทาทางเหมือนกับสุภาพบุรุษอยากจะผลักเขาจริงๆเขาไม่ต้องทำดีกับพจรินทร์ขนาดนั้นก็ได้！

แต่ทว่าเธอก็ไม่มีสิทธิ์เช่นนั้นเธอมีสิทธิ์อะไรเธอเป็นแค่เพียงเลขา

จันวิ