บทที่205เลขาคือภาระ

พจรินทร์ยังคงมีความคิดของตนเองอยู่ในใจบางทีจันวิภาอาจจะไม่ใช่เลขาที่สุมิตรพูดออกมาจากในปากก็ได้แต่เป็นผู้หญิงที่เขาเก็บเอาไว้อย่างลับๆโอกาสที่จะออกเดินทางมาทำธุระนอกสถานที่ก็ได้ใช้ชื่อของเลขาพาเธอออกมาเที่ยว

คนฉลาดมักจะคิดถึงความเป็นไปได้ที่หลากหลายอย่างไรก็ตามคนที่ฉลาด

บทที่206จันวิภาหึงเข้าให้แล้ว

บนถนนพจรินทร์ยิ้มออกมาอย่างสดใสเธอชี้ไปที่ทิวทัศน์บนถนนและมักจะพูดอธิบายให้สุมิตรฟังอยู่เสมอ“สุมิตรคุณดูสินี่คือใจกลางเมืองของเมืองBของเราเป็นถนนที่คนเดินพลุกพล่านที่สุดผู้คนที่มารวมตัวกันที่นี่มาจากแต่ละประเทศทั่วทุกทิศทางคนที่สามารถอาศัยอยู่ที่นี่ได้ก็จะต้องมีเงิน

บทที่207สุมิตรเกิดเรื่องขึ้นแล้ว

“ฉันไม่รู้ว่านายมีความคิดอะไรถึงพูดคำพูดแบบนั้นออกมาต่อจากนี้ฉันไม่ต้องการได้ยินเรื่องมือที่สามกับนายอีกแล้วยิ่งไปกว่านั้นนายไม่พูดเลยว่าจะให้ฉันไปเป็นมือที่สาม！ฉันไม่ต้องการ！และนายก็ไม่เหมาะสม”

คำพูดของจันวิภาแทบจะพูดตะคอกออกมาเมื่อสุมิตรได้ยินจึงมีสีหน้าท