บทที่19 เธอสู้ไม่ได้แม้แต่ทาส

คฤหาสน์ของตระกูลวิบูลย์ธนภัณฑ์

ตอนนี้ ธนภาคกำลังยืนอยู่ในห้องรับแขก สีหน้าอึมครึม เดินวนไปมา ในแววตาเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

“เป็นอะไรไป?”สุมิตรที่อยู่ชั้นล่างพูดขึ้นมา เมื่อเห็นธนภาคเพื่อนรักของตนเอง จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากพูดออกมา

ธนภาคจ้

บทที่20 ปล่อยฝีมือของคุณออกมาเพื่อเอาใจฉัน

ปล่อยวางจดหมายที่อยู่ในมือ สุมิตรยิ้มอย่างเย็นชา“ทำไม ยังจะมีหน้ากลับมาอีกหรอ?”

จันวิภากัดริมฝีปากล่างอย่างรุนแรงไม่พูดไม่จา เธอค่อยๆก้าวเข้ามาอย่างช้าๆ เดินเข้ามาหาสุมิตรด้วยแรงทั้งหมด นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ในที่สุดเธอก็เข้ามาอยู่ใ

บทที่21 ร้องออกมา ฉันจะจัดให้เธอหนักๆเลย

“จันวิภา รีบๆร้องออกมา”สุมิตรทำแรงขึ้นไปอีกพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม “เธอไม่ต้องมาเสแสร้งแล้ว ร้องออกมา ทำให้ฉันมีความสุขฉันอาจจะจัดให้เธอหนักๆเลย!”

“แกออกไปซะ!”จันวิภาหน้าแดงขึ้นพร้อมกับกัดปากของตัวเองอย่างแรง

พอมองดูจัน