บทที่ 20

บทที่20 ปล่อยฝีมือของคุณออกมาเพื่อเอาใจฉัน

ปล่อยวางจดหมายที่อยู่ในมือ สุมิตรยิ้มอย่างเย็นชา“ทำไม ยังจะมีหน้ากลับมาอีกหรอ?”

จันวิภากัดริมฝีปากล่างอย่างรุนแรงไม่พูดไม่จา เธอค่อยๆก้าวเข้ามาอย่างช้าๆ เดินเข้ามาหาสุมิตรด้วยแรงทั้งหมด นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ในที่สุดเธอก็เ

บทที่ 21

บทที่21 ร้องออกมา ฉันจะจัดให้เธอหนักๆเลย

“จันวิภา รีบๆร้องออกมา”สุมิตรทำแรงขึ้นไปอีกพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม “เธอไม่ต้องมาเสแสร้งแล้ว ร้องออกมา ทำให้ฉันมีความสุขฉันอาจจะจัดให้เธอหนักๆเลย!”

“แกออกไปซะ!”จันวิภาหน้าแดงขึ้นพร้อมกับกัดปากของตัวเองอย่างแรง

บทที่ 22

บทที่22ให้ความสำคัญกับหยกของจันวิภา

จันวิภาเบะปากและพูดขึ้น“งั้นคุณกลับไปดูสิบางทีหยกนั้นอาจจะไม่ใช่หรือว่าฉันอาจจะเห็นไม่ชัดก็ได้”

“พวกเธอไปดู”สุมิตรสั่งให้สาวใช้ไปดูที่โซฟาใกล้ๆ และก็พูดอย่างเย็นชาแก่จันวิภา“ถ้าหาไม่เจอจันวิภาเธอรู้ใช่ไหมว่าจะเป็นยังไง”