บทที่174การออกแบบที่สับสน

จินตนาการมักจะสวยงามอยู่เสมอหลังจากที่จันวิภาจากไปธนภาคจึงสตาร์ทรถ

จันวิภาไม่ได้อยู่แล้วพัชรีจึงรีบถอดท่าทางที่เสแสร้งออกอดไม่ได้ที่จะตบไหล่ของธนภาคโดยตรงแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ทะนงตน“จากนี้บทที่ฉันพูดนายก็หุบปากนะแล้วก็อย่าแสดงอะไรที่ไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันออกม

บทที่175ฉันยังมองเธอไม่ออก

จันวิภาลุกขึ้นมาด้วยความโมโหเธอผลักร่างกายของสุมิตรออกไปอย่างรุนแรง

สุมิตรคว้าแว่นตามาได้และก็ไม่ได้กดเธอลงไปอีกให้เธอผลักตนเองออกไปตามอำเภอใจ

“สุมิตรนายนี่มันสารเลวจริงๆ！”จันวิภาโกรธเสียจนอยากจะสะบัดมือออกไปตบหน้าสุมิตรแต่ทว่ามือพึ่งจะมาได้แค่กลางทางก็ถูกส

บทที่176สุมิตรโกรธเข้าเสียแล้ว

“แกกล้าแตะผู้หญิงคนฉันงั้นหรอ？！”สุมิตรตะคอกออกมาอย่างเยือกเย็น

นี่ยังไม่จบสุมิตรไม่เพียงแต่โกรธเท่านั้นเขายังใช้เท้าย่ำลงไปตรงไข่ของซีอีโอคนนั้นเสียงกรีดร้องอย่างน่าเวทนาดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่องราวกับมีอะไรแตกออกมา

“……”

จันวิภารู้สึกตกใจกับการกระทำ