บทที่155 เอาลูกชายฉันคืนมานะ

“199？！”

“199?!”

“ใช่แล้วครับคุณ!”

เธอมองคนส่งอาหารอย่างอึ้งๆรับเงินที่เหลือหนึ่งหยวนมา สุมิตรนายนี่มันจริงๆเลย เธอนึกว่าจะเหลือเยอะซะอีก แต่ตอนนี้เหลือแค่หนึ่งหยวนเองเหรอเนี่ย

รอจนคนส่งอาหารไปเธอก็เก็บอาการโมโหเอาไว้และยกกล่องข้าวไปส่งให

บทที่156 ถ้าเป็นลูกนายจริงๆ

พอเขากินขนมปังเสร็จก็เรียกให้เธอมาชงกาแฟต่อ

เธออดคิดไม่ได้ ลูกชายเอ้อยลูกชาย ลูกอยู่ไหนเนี่ย หม่ามี๊มาดูแลผู้ชายคนนี้นานแล้วนะ!

เวลานี้ ห้องของเขาก็มีเสียงคนเค่ะประตู

“เข้ามา”เขานึกว่าจันวิภามาแต่คิดไม่ถึงว่าพอเขาเงยหน้าก็เห็นธนภาคเดินเข้ามา:

บทที่157 ความสงสัยของธนภาค

สุมิตรตกใจเขาไม่เคยนึกถึงปัญหานี้เลย

ถ้าตัวเองมีลูกชายจริงๆ ถ้าอย่างงั้น……

เมื่อกี้ที่พึ่งโล่งอกพอโดนธนภาคทักแบบนี้ก็ทำเอาสุมิตรขมวดคิ้วและพูดไปว่า: “ธนภาคไม่งั้น……นายช่วยฉันสืบได้ไหม?”

สืบ?จะให้เขาสืบเหรอ?

ธนภาคยิ้มมุมปากและคิดว่าตัวเองก็พึ่ง