บทที่154 โกหกจนถูกจับได้

“ใช่เหรอ?”สุมิตรพูดและเขาก็พยักหน้าอย่างพึ่งพอใจจากนั้นก็พูดว่า: “ทำได้ดีมาก ทำอย่างนี้ต่อไปนะ”

การกระทำของจันวิถชภาครั้งนี้ทำเอาเขาชอบมาก

“ขอบคุณท่านประธานที่ชมค่ะ”จันวิภาพยักหน้าและคิดได้เรื่องหนึ่งเลยถามไปว่า: “ใกล้ถึงเวลากินข้าวแล้วค่ะ ประธานจะกินข้าว

บทที่155 เอาลูกชายฉันคืนมานะ

“199？！”

“199?!”

“ใช่แล้วครับคุณ!”

เธอมองคนส่งอาหารอย่างอึ้งๆรับเงินที่เหลือหนึ่งหยวนมา สุมิตรนายนี่มันจริงๆเลย เธอนึกว่าจะเหลือเยอะซะอีก แต่ตอนนี้เหลือแค่หนึ่งหยวนเองเหรอเนี่ย

รอจนคนส่งอาหารไปเธอก็เก็บอาการโมโหเอาไว้และยกกล่องข้าวไปส่งให

บทที่156 ถ้าเป็นลูกนายจริงๆ

พอเขากินขนมปังเสร็จก็เรียกให้เธอมาชงกาแฟต่อ

เธออดคิดไม่ได้ ลูกชายเอ้อยลูกชาย ลูกอยู่ไหนเนี่ย หม่ามี๊มาดูแลผู้ชายคนนี้นานแล้วนะ!

เวลานี้ ห้องของเขาก็มีเสียงคนเค่ะประตู

“เข้ามา”เขานึกว่าจันวิภามาแต่คิดไม่ถึงว่าพอเขาเงยหน้าก็เห็นธนภาคเดินเข้ามา: