บทที่156 ถ้าเป็นลูกนายจริงๆ

พอเขากินขนมปังเสร็จก็เรียกให้เธอมาชงกาแฟต่อ

เธออดคิดไม่ได้ ลูกชายเอ้อยลูกชาย ลูกอยู่ไหนเนี่ย หม่ามี๊มาดูแลผู้ชายคนนี้นานแล้วนะ!

เวลานี้ ห้องของเขาก็มีเสียงคนเค่ะประตู

“เข้ามา”เขานึกว่าจันวิภามาแต่คิดไม่ถึงว่าพอเขาเงยหน้าก็เห็นธนภาคเดินเข้ามา:

บทที่157 ความสงสัยของธนภาค

สุมิตรตกใจเขาไม่เคยนึกถึงปัญหานี้เลย

ถ้าตัวเองมีลูกชายจริงๆ ถ้าอย่างงั้น……

เมื่อกี้ที่พึ่งโล่งอกพอโดนธนภาคทักแบบนี้ก็ทำเอาสุมิตรขมวดคิ้วและพูดไปว่า: “ธนภาคไม่งั้น……นายช่วยฉันสืบได้ไหม?”

สืบ?จะให้เขาสืบเหรอ?

ธนภาคยิ้มมุมปากและคิดว่าตัวเองก็พึ่ง

บทที่158 หญิงที่มาอาละวาดถึงบ้าน

“ว้าว……ดีจัง มีของกินแล้ว!” นิเวศน์พูดออกมาอย่างดีใจ ราวกับเด็กน้อยได้ยินว่ามีของกินแบบนั้น

ธนาภาคยิ้มแบบขำๆ เด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก ง่ายที่จะตอบสนองความสุขของพวกเขา ดีจัง

ธนาภาคพานิเวศน์ลงมายังร้านอาหาร ระหว่างนั่งรออยู่นั้น เขาถาม