บทที่153 หกปีที่จากกัน

เลขาใหม่……

สุมิตรเงียบ คราวนี้ฝ่ายบุคคลทำงานได้ดี เมื่อวานเขาพึ่งพูดไปวันนี้ก็หาเลขาใหม่มาให้แล้ว

“เหรอ งั้นเธอเข้ามาที่ห้องทำงานฉันสิ”พูดจบ สุมิตรก็วางสายไป

จันวิภาวางโทรศัพท์ลงไป ในใจก็รู้สึกแปลกๆมาก

หรือว่าสุมิตรจะฟังเสียงเธอออก ถึงแม

บทที่154 โกหกจนถูกจับได้

“ใช่เหรอ?”สุมิตรพูดและเขาก็พยักหน้าอย่างพึ่งพอใจจากนั้นก็พูดว่า: “ทำได้ดีมาก ทำอย่างนี้ต่อไปนะ”

การกระทำของจันวิถชภาครั้งนี้ทำเอาเขาชอบมาก

“ขอบคุณท่านประธานที่ชมค่ะ”จันวิภาพยักหน้าและคิดได้เรื่องหนึ่งเลยถามไปว่า: “ใกล้ถึงเวลากินข้าวแล้วค่ะ ประธานจะกินข้าว

บทที่155 เอาลูกชายฉันคืนมานะ

“199？！”

“199?!”

“ใช่แล้วครับคุณ!”

เธอมองคนส่งอาหารอย่างอึ้งๆรับเงินที่เหลือหนึ่งหยวนมา สุมิตรนายนี่มันจริงๆเลย เธอนึกว่าจะเหลือเยอะซะอีก แต่ตอนนี้เหลือแค่หนึ่งหยวนเองเหรอเนี่ย

รอจนคนส่งอาหารไปเธอก็เก็บอาการโมโหเอาไว้และยกกล่องข้าวไปส่งให