บทที่152 อย่าดีใจไปหน่อยเลย

ก็เช่นนี้เป็นเพราะเจริญศรีผลักดันเธอ จันวิภาก็เลยได้เป็นเลขาก็ท่านประธานเลย

พอพูดเรื่องการทำงานร่วมกันเสร็จ เจริญศรีก็สบายใจขึ้นและเธอก็พูดกับจันวิภาว่า: “ถ้าเป็นแบบนี้ เธอก็เริ่มงานวันนี้เลยแล้วกัน”

“ได้ค่ะ”ปัญหาในใจก็แก้ไขได้แล้ว จันวิภาก็ดีใจมาก

บทที่153 หกปีที่จากกัน

เลขาใหม่……

สุมิตรเงียบ คราวนี้ฝ่ายบุคคลทำงานได้ดี เมื่อวานเขาพึ่งพูดไปวันนี้ก็หาเลขาใหม่มาให้แล้ว

“เหรอ งั้นเธอเข้ามาที่ห้องทำงานฉันสิ”พูดจบ สุมิตรก็วางสายไป

จันวิภาวางโทรศัพท์ลงไป ในใจก็รู้สึกแปลกๆมาก

หรือว่าสุมิตรจะฟังเสียงเธอออก ถึงแม

บทที่154 โกหกจนถูกจับได้

“ใช่เหรอ?”สุมิตรพูดและเขาก็พยักหน้าอย่างพึ่งพอใจจากนั้นก็พูดว่า: “ทำได้ดีมาก ทำอย่างนี้ต่อไปนะ”

การกระทำของจันวิถชภาครั้งนี้ทำเอาเขาชอบมาก

“ขอบคุณท่านประธานที่ชมค่ะ”จันวิภาพยักหน้าและคิดได้เรื่องหนึ่งเลยถามไปว่า: “ใกล้ถึงเวลากินข้าวแล้วค่ะ ประธานจะกินข้าว