บทที่151 บังเอิญได้เป็นเลขาท่านประธาน

จันวิภามองดูกรรมการอย่างไม่ท้อแท้ เธอจะลองหาโอกาสให้ตัวเองอีกครั้ง: “กรรมการค่ะ ฉันรู้ว่าลักษณะฉันไม่ตรงกับที่พวกคุณต้องการ แต่ว่าฉันเห็นประกาศรับสมัครพนักงาน ข้างบนก็ไม่ได้เขียนว่าต้องการคนลักษณะไหน……และเมื่อกี้คุณก็บอกแล้วว่า ประวัติและความสามารถ

บทที่152 อย่าดีใจไปหน่อยเลย

ก็เช่นนี้เป็นเพราะเจริญศรีผลักดันเธอ จันวิภาก็เลยได้เป็นเลขาก็ท่านประธานเลย

พอพูดเรื่องการทำงานร่วมกันเสร็จ เจริญศรีก็สบายใจขึ้นและเธอก็พูดกับจันวิภาว่า: “ถ้าเป็นแบบนี้ เธอก็เริ่มงานวันนี้เลยแล้วกัน”

“ได้ค่ะ”ปัญหาในใจก็แก้ไขได้แล้ว จันวิภาก็ดีใจมาก

บทที่153 หกปีที่จากกัน

เลขาใหม่……

สุมิตรเงียบ คราวนี้ฝ่ายบุคคลทำงานได้ดี เมื่อวานเขาพึ่งพูดไปวันนี้ก็หาเลขาใหม่มาให้แล้ว

“เหรอ งั้นเธอเข้ามาที่ห้องทำงานฉันสิ”พูดจบ สุมิตรก็วางสายไป

จันวิภาวางโทรศัพท์ลงไป ในใจก็รู้สึกแปลกๆมาก

หรือว่าสุมิตรจะฟังเสียงเธอออก ถึงแม