บทที่ 12 ถูกไล่ออกจากบ้าน ไม่มีบ้านให้กลับ

ขณะจันวิภากำลังคิดอยู่ ข้างหลังก็มีเสียงประตูเหล็กบ้านใหญ่ดัง“กึกกึก” เธอจึงรีบหันกลับไปดู มะลิวัลย์กำลังชี้สั่งให้คนใช้ปิดประตูเหล็กบานใหญ่ของคฤหาสน์ และจะใส่กลอนไปด้วย

จันวิภาตกใจจึงรีบตะโกนออกไป“มะลิวัลย์เธอทำอะไร?”

มะลิว

บทที่13 เข้าใจผิด ขัดแย้งอีกครั้ง

ขณะอยู่บ้านตระกุลวีระนนท์ สุมิตรได้รับสายโทรศัพท์ฉุกเฉิน มีเรื่องด่วนให้รีบไปจัดกันจึงออกไปก่อน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าตอนเขากลับมารับจันวิภานั้น กลับเห็นจันวิภากำลังเดินอย่างรีบร้อนอยู่บนถนน ขณะนั้นเองเขารู้สึกประหลาดใจก็เลยเดินตามไป แล้วมองเห็นจันวิภาเข้าไปที

บทที่14 ผู้หญิงของเขา ห้ามคนอื่นมาแตะต้อง

“สุมิตร มันไม่ใช่อย่างนี้ นายฟังฉันอธิบายก่อน！”จันวิภาเห็นสุมิตรที่มีสีหน้าอึมครึม จึงได้พูดออกมาทันที แต่พอมองเห็นพวกอันธพาลนั้นกำลังจะเริ่มลงมือกับเขา จึงตระโกนออกไปอย่างรีบร้อน“ระวัง！！！”

แต่พวกอันธพาลนั้นได้หยิบขวดไวน์เพื่อจะโยนไปยังสุม