บทที่11 ยั่วเขาในรถ

จ้องมองไปยังใบหน้าที่หลับอยู่ของจันวิภา สุมิตรยื่นมือเพื่อที่จะผลักหัวของเธอ แต่พอก้มหน้าลงไปก็สัมผัสรอยแผลบนหน้าผากของเธอ ทันใดนั้นเขาก็รีบเก็บมือทันที

ช่างมันเถอะ ผู้หญิงคนนี้จะนอนก็ปล่อยเขานอนไปแล้วกัน

แต่ด้านจันวิภาดันไม่หยุดขยับไปใ

บทที่ 12 ถูกไล่ออกจากบ้าน ไม่มีบ้านให้กลับ

ขณะจันวิภากำลังคิดอยู่ ข้างหลังก็มีเสียงประตูเหล็กบ้านใหญ่ดัง“กึกกึก” เธอจึงรีบหันกลับไปดู มะลิวัลย์กำลังชี้สั่งให้คนใช้ปิดประตูเหล็กบานใหญ่ของคฤหาสน์ และจะใส่กลอนไปด้วย

จันวิภาตกใจจึงรีบตะโกนออกไป“มะลิวัลย์เธอทำอะไร?”

มะลิว

บทที่13 เข้าใจผิด ขัดแย้งอีกครั้ง

ขณะอยู่บ้านตระกุลวีระนนท์ สุมิตรได้รับสายโทรศัพท์ฉุกเฉิน มีเรื่องด่วนให้รีบไปจัดกันจึงออกไปก่อน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าตอนเขากลับมารับจันวิภานั้น กลับเห็นจันวิภากำลังเดินอย่างรีบร้อนอยู่บนถนน ขณะนั้นเองเขารู้สึกประหลาดใจก็เลยเดินตามไป แล้วมองเห็นจันวิภาเข้าไปที