ตอน 118
กาลเวลาพิสูจน์ใจนาย
บทที่ 118 ขายตัว
จันวิภานอนไม่หลับทั้งคืน จ้องมองเพดานในห้องที่มืดมิดอย่างงุนงง ในสมองเธอไม่ได้คิดอะไรเลย เรื่องที่ควรทำก็ทำไปแล้ว
หลังจากการตื่นนอนในวันรุ่งขึ้น จันวิภาที่ร่างกายและจิตใจอ่อนล้าลากกระเป๋าเดินทางออกมาจากห้อง สายตามองไปทางห้องของสุมิตร จู่ๆการเคลื่อนไหวของร่างกายก็หยุด
ตอน 119
บทที่ 119 ล้วนเป็นเขาที่ฆ่า
“จันวิภา เธอกำลังทำอะไรน่ะ?!” สุมิตรอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาด้วยความโกรธ
เมื่อได้ยินดังนั้น จันวิภาจึงค่อยๆหันหน้าไปมองสุมิตรอย่างช้าๆ การแสดงออกของเธอราวกับท่อนไม้ นัยน์ตามีความเกลีบดชังและความบ้าคลั่งหลงเหลืออยู่
สุมิตรถูกดวงตาของเธอทำให้ตกตะลึง จาก
ตอน 120
บทที่ 120 กระโดดตึก
จันวิภาลืมตาอย่างรวดเร็ว มองเพดานห้องอย่างคุ้นเคย เธอจึงรู้ว่าตนเองแค่ฝันไป!
ภายในห้องยังคงมืด จันวิภาลุกขึ้นมานั่งและเอื้อมมือออกไปเปิดไฟ ในขณะที่โคมไฟสว่างขึ้นมา เธอก็อดไม่ได้ที่จะใช้มือมาขวางกั้นเอาไว้ มันช่างแสบตาดีจริงๆ......
รอจนเริ่มคุ้นชินกับความส