บทที่ 115 ผมไม่มีที่อยู่ในใจคุณสักนิดเลยหรอ

/

บทที่จันวิภากลับมาถึงบ้าน ก็พบว่าสาวใช้ที่มักกันอยู่เต็มห้องโถง ในตอนนี้กลับไม่เห็นสักคน มีเพียงแค่บอดี้การ์ดสองคนที่อยู่หน้าประตู กับสุมิตรที่นั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟาโดยที่ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

พึ่งจะเดินเข้ามา จันวิภาก็ได้ถูกบรรยากาศที่

บทที่ 116 ตาย

สุพจน์มองตรงไปยังแววตาของจันวิภา ทำให้เธอเห็นความรู้สึกลึกๆที่อยู่ในดวงตาของเขา มันช่างเข้มข้นและลึกซึ้ง

จันวิภามึนงง เธอคิดว่าสุพจน์พูดชอบเธอ แต่ว่าพูดเล่น ความจริงจังเช่นนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

บรรยากาศเงียบสงบ มันเป็นเวลานาน จันวิภาจึงจะพูดพึมพำออกมาเบาๆ “แ

บทที่ 117 ผู้หญิงบ้า

“จันวิภา เธอสบายดีมั้ย?” เพื่อนรักเพียงหนึ่งเดียวของเธอ ประโยคแรกก็ถามว่าเธอสบายดีไหม

ในใจของจันวิภารู้สึกตื้นตันใจ แต่ในปากยังคงพูดออกมาอย่างผ่อนคลาย “พัชรีฉันไม่เป็นไร ว่าแต่เธอเถอะ ทำไมถึงโทรมาหาฉันได้?”

พัชรีที่อยู่ปลายสายรู้สึกลังเลอยู่เล็กน้อย หลังจาก