บทที่ 114 เธอเป็นผู้หญิงที่นายกำลังมองหา

จันวิภาเคลียร์ลำคอให้ชัดเจน ลุกขึ้นมานั่งบนเตียง มองสุมิตรแล้วพูดอย่างจริงจัง “จริงๆแล้วทำไมนายถึงแคร์นวาระขนาดนั้น นายเคยคิดบ้างมั้ย ว่าเธอไม่ใช่คนๆนั้นที่นายตามหา”

ได้ยินดังนั้น สุมิตรจึงหันตัวกลับมาจ้องมองจันวิภา ใบหน้าของเขาเยือกเย็น ริมฝี

บทที่ 115 ผมไม่มีที่อยู่ในใจคุณสักนิดเลยหรอ

/

บทที่จันวิภากลับมาถึงบ้าน ก็พบว่าสาวใช้ที่มักกันอยู่เต็มห้องโถง ในตอนนี้กลับไม่เห็นสักคน มีเพียงแค่บอดี้การ์ดสองคนที่อยู่หน้าประตู กับสุมิตรที่นั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟาโดยที่ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

พึ่งจะเดินเข้ามา จันวิภาก็ได้ถูกบรรยากาศที่

บทที่ 116 ตาย

สุพจน์มองตรงไปยังแววตาของจันวิภา ทำให้เธอเห็นความรู้สึกลึกๆที่อยู่ในดวงตาของเขา มันช่างเข้มข้นและลึกซึ้ง

จันวิภามึนงง เธอคิดว่าสุพจน์พูดชอบเธอ แต่ว่าพูดเล่น ความจริงจังเช่นนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

บรรยากาศเงียบสงบ มันเป็นเวลานาน จันวิภาจึงจะพูดพึมพำออกมาเบาๆ “แ