บทที่ 108

สุพจน์มาช่วยเธอแล้ว

ตบเสร็จ หัวโจกคนนั้นจึงจะล่าถอยออกมาอย่างพึงพอใจ และปากยังคงไม่ลืมที่จะพูดจาโหดเหี้ยมออกมา “นางสารเลว ทำปากแกให้สะอาดหน่อย”

“จุ๊ๆ เธอแต่งหน้าอย่างนี้ก็มีรสนิยมดีเหมือนกันนะ” นวาระเดินเข้ามาใกล้จันวิภาด้วยใบหน้าที่เสียดาย ใช้มือลูบคลำไปบนแก้มที่บวมเป่งของเ

บทที่ 109

คุณผู้ชาย โปรดสงวนตัวด้วย

สุพจน์อุ้มจันวิภาอย่างอ่อนโยน ยกริมฝีปากขึ้นมา แล้วพูดอย่างอบอุ่น “ที่รัก ในที่สุดพวกเราก็ได้พบกัน แต่คุณคงไม่รู้ ว่าผมคิดถึงคุณมากขนาดไหน！”

แต่เมื่อสุพจน์เห็นร่างกายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยบาดแผลของจันวิภา แก้มที่ถูกตบบวมเป่งจนเลือดแทบจะไหลออกมา สายต

บทที่ 110

ภาพชายหนุ่มรูปงามออกมาจากห้องน้ำ

ในเวลาเช้าตรู่ มีเพียงไฟไม่กี่ดวงที่ยังคงสว่างไสวอยู่ในบ้านวิบูลย์ธนภัณฑ์ ในตอนดึกนี้ที่สุมิตรพึ่งจะทำงานเสร็จ และตอนนี้พึ่งจะกลับมาถึง

คิดถึงผู้หญิงคนนั้นที่ช่วงนี้ดูเหมือนจะเงียบขรึมอยู่นิดหน่อย ระหว่างทางเดินกลับห้องสุมิตรก็ได้มองไปที่ห