ตอน 109
กาลเวลาพิสูจน์ใจนาย
บทที่ 109 คุณผู้ชาย โปรดสงวนตัวด้วย
สุพจน์อุ้มจันวิภาอย่างอ่อนโยน ยกริมฝีปากขึ้นมา แล้วพูดอย่างอบอุ่น “ที่รัก ในที่สุดพวกเราก็ได้พบกัน แต่คุณคงไม่รู้ ว่าผมคิดถึงคุณมากขนาดไหน！”
แต่เมื่อสุพจน์เห็นร่างกายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยบาดแผลของจันวิภา แก้มที่ถูกตบบวมเป่งจนเลือดแทบจะไหลออกมา สายตาข
ตอน 110
บทที่ 110 ภาพชายหนุ่มรูปงามออกมาจากห้องน้ำ
ในเวลาเช้าตรู่ มีเพียงไฟไม่กี่ดวงที่ยังคงสว่างไสวอยู่ในบ้านวิบูลย์ธนภัณฑ์ ในตอนดึกนี้ที่สุมิตรพึ่งจะทำงานเสร็จ และตอนนี้พึ่งจะกลับมาถึง
คิดถึงผู้หญิงคนนั้นที่ช่วงนี้ดูเหมือนจะเงียบขรึมอยู่นิดหน่อย ระหว่างทางเดินกลับห้องสุมิตรก็ได้มองไปที่ห้อ
ตอน 111
บทที่ 111 นวาระสิ้นแล้ว
พูดถึงสุมิตร ตนเองไม่กลับมาทั้งคืนนี้เกรงว่าเขาจะเข้าใจผิดอีกแล้ว จันวิภารู้สึกปวดหัว ไม่ได้การ เธอจะต้องรีบหนีออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด！
บ้านทั้งหลังมีเพียงบอดี้การ์ดสองคนที่กำลังคุ้มกันประตูใหญ่อยู่ จันวิภาคิดไปคิดมา จึงได้ตัดสินใจลงมือทำอาหารมื้อดึก แล้ววาง