บทที่ 107

นวาระลงมือแล้ว

ถูกนวาระผลักออกไป หัวหน้ากลุ่มอันธพาลไม่พอใจอยู่เล็กน้อย แต่ทว่ากลับหัวเราะฮี่ๆแล้วพูดออกไปว่า “ดูเธอพูดสิ เราไม่ได้เจอกันนานแล้ว ครั้งนี้เธอมาหาฉัน พวกเราไม่จะมาร่วมรำลึกความหลังบทที่พวกเรารักกันกันหน่อยหรือไง?”

“รีบร้อนอะไร รออีกนิดมันก็เป็นของคุณแล้ว” นวาระ

บทที่ 108

สุพจน์มาช่วยเธอแล้ว

ตบเสร็จ หัวโจกคนนั้นจึงจะล่าถอยออกมาอย่างพึงพอใจ และปากยังคงไม่ลืมที่จะพูดจาโหดเหี้ยมออกมา “นางสารเลว ทำปากแกให้สะอาดหน่อย”

“จุ๊ๆ เธอแต่งหน้าอย่างนี้ก็มีรสนิยมดีเหมือนกันนะ” นวาระเดินเข้ามาใกล้จันวิภาด้วยใบหน้าที่เสียดาย ใช้มือลูบคลำไปบนแก้มที่บวมเป่งของเ

บทที่ 109

คุณผู้ชาย โปรดสงวนตัวด้วย

สุพจน์อุ้มจันวิภาอย่างอ่อนโยน ยกริมฝีปากขึ้นมา แล้วพูดอย่างอบอุ่น “ที่รัก ในที่สุดพวกเราก็ได้พบกัน แต่คุณคงไม่รู้ ว่าผมคิดถึงคุณมากขนาดไหน！”

แต่เมื่อสุพจน์เห็นร่างกายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยบาดแผลของจันวิภา แก้มที่ถูกตบบวมเป่งจนเลือดแทบจะไหลออกมา สายต