บทที่ 102

แมวป่าตัวน้อยเป็นของปลอม

ยามค่ำคืน ธนภาคมากถึงสถานที่ที่คุมขังนราวิชญ์เอาไว้ ในห้องที่เปียกชื้นและเยือกเย็นแห่งนี้ หลังจากที่ธนภาคขมวดคิ้วขึ้นแล้วเดินเข้าไป ก็ได้เห็นรอยเย็บแผลที่อยู่บนตัวของนราวิชญ์

ดูเหมอนว่าเขาจะได้รับการดูแลแล้ว

นราวิชญ์รู้สึกเหมือนกับมีคนกำล

บทที่ 103

นายมีเรื่องปิดบังฉันงั้นหรอ

“เป็นไปไม่ได้” คำพูดที่พึ่งพูดจบ ได้ถูกสุมิตรคัดค้านเข้าเสียแล้ว “ถ้าหากว่ามีเกลือเป็นหนอนจริงๆ นวาระจะไปรู้เรื่องหยกได้อย่างไง แล้วนักฆ่านั่นทำไมพูดว่านราวิชญ์เป็นคนส่งมันมา？！”

“ถ้ามันเป็นอย่างที่นายพูด อย่างงั้นนวาระก็คือคนที่สุมิตรส่งมา แต่มันก็ไม

บทที่ 103

ฉันไม่ได้ฆ่าเขานะ

จันวิภากลับมาที่ห้องแล้วทำความสะอาดตนเอง บทที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่นั้น เวลาก็ได้เดินมาถึงช่วงเช้าตรู่แล้ว เธออยากจะเอนตัวลงบนเตียงแล้วนอนพักสักงีบหนึ่ง แต่เมื่อหลับตาลง ในสมองได้ปรากฏใบหน้าของนวาระที่แต่งหน้าจัดและบิดเบี้ยวราวกับผีอยู่ในบ้านร้าง

จันว