บทที่ 7 ขนมชานจา

หลินเยว่เลี่ยงไม่ได้เรื่องมาก ส่งอ่างไม้ให้พี่สะใภ้

คิดว่าขนมของนางต้องรอถึงตอนเย็นถึงจะแข็งตัว ตอนนี้ไม่มีอะไรทำ จึงตั้งใจจะกลับห้องไปดูฟาร์มของนาง

เมื่อคืนนางปิดเสียงแจ้งเตือนของฟาร์มไว้ คาดว่าผักกาดขาวคงโตแล้ว

แน่นอน พอจิตสำนึกนางเข้าไปในมิติฟาร์ม ผักกาดขาวก็โตแล้วจริงๆ

พอเ

บทที่ 8 หลินหล่าวซานมาเยือน

เมื่อหลินหล่าวเอ๋อร์และหลินหยางที่ทำงานไม้มาทั้งวันได้ลิ้มรสขนมชานจา พ่อลูกต่างชื่นชม

"น้องสาว เจ้าเรียนฝีมือนี้มาจากใคร ซานติงจื่อเปรี้ยวขนาดนี้ยังทำเป็นของอร่อยได้?"

หลินหยางถามพลางกิน

หลินเยว่เลี่ยงตอบโดยไม่ต้องคิด: "ตอนที่หนูอยู่จวนลู่ เคยได้ยินยายแก่คนหนึ่งเล่าวิ

บทที่ 9 แม่ ขอบคุณค่ะ

หลินหล่าวซานรู้จักวางตัว เอาน้ำตาลมาให้บอกว่าให้หลานสาวบำรุงร่างกาย ของขวัญนี้ถูกใจหวังซื่อ

อย่างน้อย ยังมีคนห่วงใยลูกสาวของนาง

หวังซื่ออารมณ์ดีขึ้น รินน้ำให้หลินหล่าวซานด้วยตัวเอง ปล่อยให้พี่น้องคุยกัน

พี่น้องคุยกันสักพัก หลินหล่าวซานเห็นฟ้ามืดแล้วก็ลุกขึ้นกลับ

พอหลินหล่