บทที่ 8 หลินหล่าวซานมาเยือน

เมื่อหลินหล่าวเอ๋อร์และหลินหยางที่ทำงานไม้มาทั้งวันได้ลิ้มรสขนมชานจา พ่อลูกต่างชื่นชม

"น้องสาว เจ้าเรียนฝีมือนี้มาจากใคร ซานติงจื่อเปรี้ยวขนาดนี้ยังทำเป็นของอร่อยได้?"

หลินหยางถามพลางกิน

หลินเยว่เลี่ยงตอบโดยไม่ต้องคิด: "ตอนที่หนูอยู่จวนลู่ เคยได้ยินยายแก่คนหนึ่งเล่าวิ

บทที่ 9 แม่ ขอบคุณค่ะ

หลินหล่าวซานรู้จักวางตัว เอาน้ำตาลมาให้บอกว่าให้หลานสาวบำรุงร่างกาย ของขวัญนี้ถูกใจหวังซื่อ

อย่างน้อย ยังมีคนห่วงใยลูกสาวของนาง

หวังซื่ออารมณ์ดีขึ้น รินน้ำให้หลินหล่าวซานด้วยตัวเอง ปล่อยให้พี่น้องคุยกัน

พี่น้องคุยกันสักพัก หลินหล่าวซานเห็นฟ้ามืดแล้วก็ลุกขึ้นกลับ

พอหลินหล่

บทที่ 10 เย่ซื่อมาอีกครั้ง

หวังซื่อโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ: "พูดอะไรของเจ้า เด็กคนนี้ พูดขอบคุณไม่ขอบคุณอะไรกับแม่แท้ๆของตัวเอง"

"ไป พวกเราไปที่ครัว ดูว่าจะหั่นขนมชานจายังไงดี"

พูดพลางอุ้มอ่างไม้เดินไปที่ครัว

"แม่ ไม่รีบ หนูล้างหน้าแป๊บนึงแล้วตามไป"

หลินเยว่เลี่ยงพูด

หวังซื่อทำเหมือนไม่ได้ยิน ยังค