บทที่ 6

ซานติงจื่อ

เย่ซื่อที่ปกติปากจัดนั้น กลับกลัวพี่สะใภ้คนที่สองคนนี้มากที่สุดเวลาโกรธ ใบหน้าพลันฉายแววตื่นตระหนก

"แม่ เราได้เงินแล้ว กลับกันเถอะ?"

เฉินซื่อก็ไม่อยากยุ่งกับคนที่นางคิดว่าเป็นตัวก่อกวนคนนี้ จึงหยิบเงินสองพวงแล้วเดินออกไป

เห็นพวกเขาหลายคนจากไปด้วยสีหน้าหมองคล้ำ

หวังซื่อเอาม

บทที่ 7

ขนมชานจา

หลินเยว่เลี่ยงไม่ได้เรื่องมาก ส่งอ่างไม้ให้พี่สะใภ้

คิดว่าขนมของนางต้องรอถึงตอนเย็นถึงจะแข็งตัว ตอนนี้ไม่มีอะไรทำ จึงตั้งใจจะกลับห้องไปดูฟาร์มของนาง

เมื่อคืนนางปิดเสียงแจ้งเตือนของฟาร์มไว้ คาดว่าผักกาดขาวคงโตแล้ว

แน่นอน พอจิตสำนึกนางเข้าไปในมิติฟาร์ม ผักกาดขาวก็โตแล้วจริงๆ

พ

บทที่ 8

หลินหล่าวซานมาเยือน

เมื่อหลินหล่าวเอ๋อร์และหลินหยางที่ทำงานไม้มาทั้งวันได้ลิ้มรสขนมชานจา พ่อลูกต่างชื่นชม

"น้องสาว เจ้าเรียนฝีมือนี้มาจากใคร ซานติงจื่อเปรี้ยวขนาดนี้ยังทำเป็นของอร่อยได้?"

หลินหยางถามพลางกิน

หลินเยว่เลี่ยงตอบโดยไม่ต้องคิด: "ตอนที่หนูอยู่จวนลู่ เคยได้ยินยายแก่คนหนึ่งเล่า