บทที่ 5 ย่ามาเยี่ยม

ชาวนามักชินกับการออกไปทำงานตอนที่ดวงอาทิตย์ยังไม่ขึ้น อากาศเย็นสบาย

หลินหล่าวเอ๋อร์กับหลินหยางก็ไม่ต่างกัน แบกจอบเดินไปที่นาของตัวเอง

หลินซิงเรียนในโรงเรียนที่หมู่บ้าน ทุกวันเขาตื่นแต่เช้าขึ้นเขาไปตัดหญ้าให้หมูก่อน กินข้าวเช้าแล้วค่อยไปเรียน

หวังซื่อกับหยางซื่อไปเตรียมอาหาร

บทที่ 6 ซานติงจื่อ

เย่ซื่อที่ปกติปากจัดนั้น กลับกลัวพี่สะใภ้คนที่สองคนนี้มากที่สุดเวลาโกรธ ใบหน้าพลันฉายแววตื่นตระหนก

"แม่ เราได้เงินแล้ว กลับกันเถอะ?"

เฉินซื่อก็ไม่อยากยุ่งกับคนที่นางคิดว่าเป็นตัวก่อกวนคนนี้ จึงหยิบเงินสองพวงแล้วเดินออกไป

เห็นพวกเขาหลายคนจากไปด้วยสีหน้าหมองคล้ำ

หวังซื่อเอามือ

บทที่ 7 ขนมชานจา

หลินเยว่เลี่ยงไม่ได้เรื่องมาก ส่งอ่างไม้ให้พี่สะใภ้

คิดว่าขนมของนางต้องรอถึงตอนเย็นถึงจะแข็งตัว ตอนนี้ไม่มีอะไรทำ จึงตั้งใจจะกลับห้องไปดูฟาร์มของนาง

เมื่อคืนนางปิดเสียงแจ้งเตือนของฟาร์มไว้ คาดว่าผักกาดขาวคงโตแล้ว

แน่นอน พอจิตสำนึกนางเข้าไปในมิติฟาร์ม ผักกาดขาวก็โตแล้วจริงๆ

พอเ