บทที่ 4 การปรากฏของพื้นที่พิเศษ

อากาศร้อนอบอ้าว โต๊ะอาหารเย็นจึงถูกวางในลานบ้าน ทุกคนในครอบครัวนั่งล้อมวง

หลินหล่าวเอ๋อร์และหวังซื่อต่างคีบน่องไก่คนละชิ้น วางลงในชามของหลินเยว่เลี่ยงพร้อมกัน

หลินหล่าวเอ๋อร์ปกติพูดน้อย ไม่พูดอะไร กินข้าวเงียบๆต่อไป

หวังซื่อไม่สนใจคนอื่น พูดเสียงดัง: "เยว่เลี่ยง

บทที่ 5 ย่ามาเยี่ยม

ชาวนามักชินกับการออกไปทำงานตอนที่ดวงอาทิตย์ยังไม่ขึ้น อากาศเย็นสบาย

หลินหล่าวเอ๋อร์กับหลินหยางก็ไม่ต่างกัน แบกจอบเดินไปที่นาของตัวเอง

หลินซิงเรียนในโรงเรียนที่หมู่บ้าน ทุกวันเขาตื่นแต่เช้าขึ้นเขาไปตัดหญ้าให้หมูก่อน กินข้าวเช้าแล้วค่อยไปเรียน

หวังซื่อกับหยางซื่อไปเตรียมอาหาร

บทที่ 6 ซานติงจื่อ

เย่ซื่อที่ปกติปากจัดนั้น กลับกลัวพี่สะใภ้คนที่สองคนนี้มากที่สุดเวลาโกรธ ใบหน้าพลันฉายแววตื่นตระหนก

"แม่ เราได้เงินแล้ว กลับกันเถอะ?"

เฉินซื่อก็ไม่อยากยุ่งกับคนที่นางคิดว่าเป็นตัวก่อกวนคนนี้ จึงหยิบเงินสองพวงแล้วเดินออกไป

เห็นพวกเขาหลายคนจากไปด้วยสีหน้าหมองคล้ำ

หวังซื่อเอามือ