บทที่ 486 ไม่อาจปล่อยให้นางโลภในความสุขสบายอีกต่อไป

หมอเซี่ยจูงเสี่ยวสือโถวเดินนำหน้าเข้าไปในห้องโถง "โอ้ย! ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว"

เสี่ยวสือโถวไม่รู้สึกอะไร เห็นอาจารย์บอกว่าหิวก็หัวเราะอย่างไม่เกรงใจ

ทุกคนทยอยเดินเข้าห้องโถง คราวนี้หลินเยว่เลี่ยงไม่ได้เตรียมอาหารที่มีพลังไม้ให้หมู่หรงเยว่หนิง แต่

บทที่ 487 แปรรูปใบชา

โดยเฉพาะหลังจากมีลูกชายน่ารักสองคน นางยิ่งหวังให้ครอบครัวอยู่อย่างปลอดภัยตลอดชีวิต

ด้วยความคิดเช่นนี้ หลินเยว่เลี่ยงจึงมีแรงจูงใจในการหาเงิน รายได้จากต้นไม้ผลและโรงเตี๊ยมไม่เพียงพอ นางต้องหาเงินให้มากขึ้น เพื่อทำให้สามมณฑลในเขตปกครองของอ๋องเหลียงแข็งแกร่งทั้งกำลังคนและม้าศึก

บทที่ 488 ชิมชา

หลินเยว่เลี่ยงและเซียวเช่อพาลูกชายทั้งสองเข้าไปหา

"หูโถวอยากเล่นกับน้องๆ หรือ?"

หูโถวกัดกำปั้น ส่งเสียงอือๆ อาๆ

ต้าเป่าและเอ้อร์เป่าดูเหมือนจะเข้าใจ ก็ส่งเสียงอือๆ อาๆ ตอบ

เสี่ยวสือโถวแหงนหน้ามองน้องๆ โต้ตอบกัน หัวเราะคิกคัก

หลินหล่าวซานก็ออกมาจากห้องในตอนนี้ พูดอย่างยิ้มแย้ม "เยว